Exposerende kunstenaars in Studio Concrea

14 september t/m 27 oktober 2019: 'Mooi Marginaal'



Mooi Marginaal
Aan de 53 door De Stichting Laurens Janszoon Koster bekroonde boekjes hebben verscheidene kunstenaars en overige betrokkenen gewerkt. In de catalogus Mooi Marginaal 2012 - 2017 staan zij bij elk boekje genoemd. De catalogus is een uitgave van de Stichting Laurens Janszoon Coster en is van 14 september t/m 27 oktober verkrijgbaar bij Studio Concrea. Daarna (zolang de voorraad strekt) bij de nog komende expo-locaties en via de website www.mooimarginaal.org.

Een van de bekroonde boekjes is gemaakt en geproduceerd door een aantal medewerkers van 'De Drukpers', gevestigd in Openluchtmuseum Ellert en Brammert te Schoonoord. De hieronder genoemde 6 kunstenaars zijn medewerkers van De Drukpers, die zich daarnaast ook als zelfstandig grafisch kunstenaar manifesteren.

Zeno Roos
Was al jong bezig met druk werk, later omgezet in Drukwerk. Hij heeft o.a. Handvaardigheid voor Jeugdleiding A en B behaald en praktisch daarmee gewerkt in het ambachtelijke Buurt- en Kluphuiswerk (begin jaren 60). Na de verhuizing naar Drenthe heeft hij gewerkt in het atelier van Jan Bos in Odoorn en gewerkt met mono prints én de etspers. Na de ontdekking van de De Drukpers, Grafische Werkplaats bij de Historische Drukkerij, houdt hij zich nog steeds bezig met mono prints en etspers en experimenteert met een diversiteit aan sjablonen.

Roel van Dijk
Heeft 46 jaar in het grafisch bedrijf gewerkt. Hij heeft de hele ontwikkeling meegemaakt van handzetter tot fotografisch zetter. Het vak van handzetter is in de tijd van 500 jaar nauwelijks veranderd. De snelheid van het letterzetten is ongeveer 1100 letters per uur. De laatste ontwikkeling is een digitale laserstraal en kan een onvoorstelbare snelheid halen van 18.000.000. letters per uur. Deze ontwikkeling heeft plaatsgevonden in nog geen 50 jaar.
In zijn drukkerijtje, 'Presse d'Escargot', staan vele bokken met bijzondere letters en een Korrex proefpers. Naast zijn vrijwilligerswerk bij De Drukpers brengt hij vele uren door in zijn eigen drukkerij. Hij maakt daar boekjes, houtsneden, linosneden, alles in hoogdruk en met de hand gezet en gedrukt. Een geheel eigen manier is het maken van prenten opgebouwd uit koperen lijnen en andere typografische elementen.

Harm van der Tuuk
Werd opgeleid tot grafisch vakman druktechniek in de jaren ’70. Hij volgde de opleiding aan de Grafische School in Rotterdam. Later schoolde hij zich verder in Groningen. Hij volgde daar een gespecificeerde opleiding steendruk. Door zijn werk in de drukkerij is hij ook als kunstenaar aan de slag gegaan. Harm is boeddhist, al vanaf zijn 15e jaar. Dit komt duidelijk naar voren in de door hem geproduceerde kunstwerken. In bijna al zijn werk gaat het om boeddhistische thema's.

Rob de Jong
Heeft geen kunstopleiding gevolgd en is daarmee als kunstenaar autodidact. Na zijn werkzame leven als politieman heeft hij het ‘drukwerkvirus’ opgepikt bij het Grafisch Proeflokaal in Orvelte, nu 'De Drukpers', Historische Drukkerij en Grafisch Atelier in Openluchtmuseum Ellert en Brammert. Daar werd hem gevraagd een videoverslag te maken bij de totstandkoming van het wereldrecord linosnede in 2013. Hij is daar toen als vrijwilliger blijven hangen en begonnen met het maken van linosnedes. Na de verhuizing van het Grafisch Proeflokaal naar Ellert en Brammert is hij zich gaan bekwamen in de lithografie en heeft daarvoor een opleiding gevolgd bij het Grafisch Atelier Friesland. Van zijn hand zijn enkele linosnedes, litho's en gemengde technieken te zien.

Judith Schmidt
Is aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem opgeleid tot grafisch ontwerper. Ze werkt als zelfstandig grafisch ontwerper en daarnaast als creatief begeleider voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Sinds 2017 woont ze in het buitengebied van De Kiel, met - tot haar grote vreugde - zo goed als in de achtertuin De Drukpers, bij Openluchtmuseum Ellert en Brammert. Met veel plezier is zij vrijwilliger daar, waar ze zich tegelijkertijd kan uitleven in de ambachtelijke grafische technieken en het ambacht leren van vakmensen.
Inspiratie haalt zij uit de natuur, taal en geschiedenis en haar dagelijkse tekenwerk (bictures: dagboektekeningen (inmiddels zo’n 3400), met bic-balpen in rood en zwart). Haar grafiek (lino, houtsnede en ‘melkpakdruk’) drukt ze vaak op papier uit afgeschreven oude boeken, ansichtkaarten of atlassen. Zie ook haar website: www.whodith.nl.

Ook van vaste Concrea-exposant Roland van Balen is grafisch werk te zien op deze expositie.



13 juli t/m 25 augustus 2019: 'Recycle kunst'



Liesbeth Pauw
Komt uit een creatief nest. Haar vader en oudste broer schilderden en haar zus maakte patchwork. Zelf was zij als kind vaak aan het tekenen en kleuren. Een kunstopleiding heeft zij nooit gehad en ze is daarmee dus autodidact. In haar werkend leven was zij groepsleidster, waarbij zij graag met haar leerlingen creatief aan de slag ging. Lange tijd was zij bescheiden in het naar buiten treden met haar kunsten tot daar in 1991 verandering kwam. Toen ontdekte zij namelijk de techniek van het werken met hoesjes van theezakjes, waarvan zij een inmiddels een groot aantal collages gemaakt heeft. Ook werkt ze wel met andere wegwerpmaterialen, zoals cadeau-lintjes, waar ze tassen en etuis van maakt. Ze exposeert nu al een tijd regelmatig en werkt ook graag in opdracht.

Hannie van der Gijp
Was jarenlang creatief therapeute en besloot uiteindelijk zich meer aan haar eigen kunsten te wijden. Bij de Kunstacademie Friesland schoolde zij zich verder. Het werken in 3 dimensies spreekt haar tot nu toe het meeste aan. Ze combineert graag verschillende materialen. Haar torso’s van gerecycled karton zijn gevoelig weergegeven objecten die zij hier voor het eerst exposeert.

Peter van Zwol
Beklede onder andere een aantal managementfuncties in de gehandicaptenzorg, maar daarnaast trok de beeldende kunst hem ook. Hij wijdt zich daar nu nagenoeg geheel aan en werd toegelaten tot de Nieuwe Academie Utrecht. Deze academie biedt kunstonderwijs aan volwassenen die meer intensiteit en inhoudelijkheid in hun werk zoeken en begeleidt studenten bij hun ontwikkeling tot zelfstandig beeldend kunstenaars met een eigen visie. Dat laatste heeft hij nu zeker ontwikkeld. Samen met Sophie Oostra produceerde hij een jaar lang 52 ‘weekwerken’. Daarbij spraken zij af elke week een kunstwerkje van 20 x 20 cm te maken uit afvalmateriaal. Een aantal van deze werken zijn op de expositie te zien, plus recent werk waarin onder andere oude boekomslagen zijn verwerkt.

Beatrix Copier
Haar creatieve zoektocht begon in haar jeugd met zwart/wit tekeningen. Portretten en landschappen natekenen. Als jong volwassene ontdekte zij bij de Vrije Tekenacademie Amsterdam ook haar grafische aanleg en werd zij uitgedaagd ook daar iets mee te doen. Na een lange tekenloze periode, omdat het niet te combineren was met haar (PR) baan, pakte zij het in 1991 weer op en volgde verschillende cursussen. Daarin maakte zij kennis met verf, aquarel en krijt en het combineren van verschillende materialen. Zij maakt nu vooral collages en experimenteert daar ook digitaal mee.

Sophie Oostra
Was een groot deel van haar leven werkzaam in het onderwijs en was toen al graag met haar leerlingen creatief bezig met te hergebruiken materialen. Nu wijdt zij zich nagenoeg volledig aan het creëren van kunst uit wegwerpmateriaal en materialen uit de natuur. Samen met Peter van Zwol produceerde zij een jaar lang 52 ‘weekwerken’. Daarbij spraken zij af elke week een kunstwerkje van 20 x 20 cm te maken uit afvalmateriaal. Een aantal van deze werken zijn op de expositie te zien. Van recente datum zijn haar ‘cocons’, kleine 3-d objecten van natuurlijke materialen.

Ook de vaste exposanten Martha Marjenburgh en Roland van Balen tonen werk uit hergebruikte materialen.



11 mei t/m 23 juni 2019: 'Hedendaagse (sur)realisten'



Kees Thijn
Geboren in 1933 te Emmen, woont in de stad Groningen en is vanaf 1966 werkzaam als kunstenaar. Daarnaast was hij jarenlang radioloog en hoogleraar radiologie. Hij noemt zichzelf symbolisch-surrealistisch schilder. De symboliek in zijn schilderijen is vaak te herleiden tot de relatie met zijn medische beroep en het milieu. Natuur, mens en dier, het leven en vergankelijkheid zijn ook thema’s in zijn kunstwerken. Veel van zijn werk is in bezit van het Drents museum. In 2015 richtte hij museum Thijnhof op in Coevorden, waar zijn werk en dat van Jan van den Brink en Henk Bloemhof tot de vaste collectie behoren. Zie voor meer informatie: www.keesthijn.nl.

Jan van den Brink
Geboren in 1939 te Zwolle, nu woonachtig in Emmen, heeft een heel eigen surrealistische stijl. Hij schildert op doek of paneel in olieverf. Hij studeerde ooit architectuur aan de Academie voor de Bouwkunst te Amsterdam en heeft als architect vele gebouwen ontworpen. Nu wijdt hij zich nog uitsluitend aan de schilderkunst; waarin vaak zijn achtergrond als architect terug te vinden is. Hij maakt reizen over de hele wereld, die hem inspireren tot het maken van bijzondere composities op doek. Onmogelijke figuren maken nogal eens onderdeel uit van zijn schilderijen. Zijn werk toont vaak onwerkelijke, surrealistische situaties, met een vette knipoog naar de wereld. Bij hem lijkt het onmogelijke heel normaal. Waar de werkelijkheid ophoudt, gaat de fantasie verder. Zie voor meer informatie: www.janvandenbrink.nl.

Marcus Pol
Geboren in 1947, woont in Rotterdam maar verblijft ook vaak in de Drentse regio. Hij heeft daar een zomerverblijf in De Kiel. Lang was hij werkzaam in de grafische sector als drukker. In 1964 werd zijn schildertalent ontdekt door Pierre Jansen. Die moedigde hem aan erin door te gaan, waarop Marcus besloot naar de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam te gaan (later de Willem de Kooning Academie). Dat heeft vruchten afgeworpen. Marcus begon als fijnschilder, maar maakt nu ook realistische tekeningen, vooral portretten. Zijn onderwerpkeuze is breed, van mens en dier (vaak vogels), tot stilleven en landschap. Inmiddels heeft hij veelvuldig op verschillende plekken geëxposeerd.
Zie voor meer info over hem op zijn facebookpagina.

Arie Ekkel
Geboren in 1950 te Kloosterhaar (Gem.Hardenberg), woont sinds 1982 in Bergentheim. Als jongen tekende hij al graag na schooltijd, maar ging daar niet mee door, omdat de muziek hem in de jaren 60 meezoog en hij gitaar wilde leren spelen. Hij werd zanger-gitarist in de band Sam Dice, waarmee hij in 1977 een L.P(‘Dutch Disease’) en een single opnam. Nadat de band in 1980 werd ontbonden, begon hij in 1982 uit het niets, als autodidact kunstschilder. Over de schouder van zijn oudere broer, leerde hij wat tips en trucs. Hij schildert vooral stillevens, uitsluitend met olieverf op doek, of paneel. Zijn schilderijen zijn realistisch, maar stralen allen iets bijzonders uit. Ze lijken als het ware de werkelijkheid te overstijgen.
Zie voor meer informatie: www.arieekkelkunstschilder.weebly.com.

Henk Bloemhof
Woont in Groningen en noemt zichzelf imaginair realistisch schilder. Organische vormen staan centraal in zijn werk. Hij werkt voornamelijk met olieverf op doek. Veel van zijn werk komt associatief tot stand en hij laat zijn fantasie daarbij de vrije loop. Hij vervormt bomen, takken, mensen en dieren en laat hun vormen soms in elkaar overgaan. Zo ontstaan bijzondere sprookjesachtige taferelen. In 2009 nam hij deel aan de Biënnale Florence, waar hij onderscheiden werd met de Lorenzo Il Magnifico Award. Zie voor meer informatie: www.henkbloemhof.com.

Vaste exposant Martha Marjenburgh
Zie de beschrijving hieronder en www.marthamarjenburgh.nl.



8 maart t/m 21 april 2019: 'Concrea pakt uit'



Roland van Balen
Geboren in 1945 te Rotterdam. In 1973 verhuisde hij naar Amsterdam, waar hij nog steeds regelmatig komt en verblijft. Ook woonde hij een aantal jaren in Australië en in Denemarken. Sinds 2015 woont en werkt hij voornamelijk in Drenthe. In datzelfde jaar richtte hij Stichting Concrea op, samen met Martha Marjenburgh. Zijn werk is uitgebreid en divers. Hij is er al jaren mee bezig, bijna dagelijks, maar wil zich toch nog steeds geen professional noemen. Hijzelf beschouwt zijn oeuvre als ‘één grote studie’, zoals hij zelf zegt. Hij is voornamelijk autodidact, maar volgde wel een jaar de Wackers Academie te Amsterdam, en een aantal cursussen om zichzelf zoveel mogelijk technieken bij te brengen. Wat zijn eigen techniek betreft is het meeste onder de noemer mixed media te vangen. Voor zijn onderwerpen put hij veel uit het verleden, waarbij hij zich vaak door foto’s laat inspireren. In het heden is ook Drenthe een belangrijke inspiratiebron.

Martha Marjenburgh
Geboren in 1950 te Amsterdam, waar zij op verschillende plekken gewoond en gewerkt heeft. In 2015 kwam er voor haar een andere woon-werklocatie in beeld: Drenthe, waar zij tot nu toe voornamelijk woont en werkt. Daar richtte zij ook Stichting Concrea op, samen met Roland van Balen. Van oorsprong beeldhouwer, groeide Martha Marjenburgh langzaam uit tot ‘beeldbouwer’. Na de Rietveld Academie doorlopen te hebben in 1976 en een redelijk succesvolle periode als beeldhouwer, is zij rond de eeuwwisseling andere technieken gaan uitproberen. De laatste jaren maakt zij vooral digitale collages, waarbij zij fotografische onderdelen combineert tot nieuwe gehelen. Van tamelijk recente datum zijn een aantal nieuwe kunstwerken, waarbij zij foto- en schildertechnieken combineert. Zie ook www.marthamarjenburgh.nl.

Gerard van Amstel
In 1946 geboren te Velp en daarna gewoond in ‘half Nederland’. Baarn - Haarlem - Nijmegen - Utrecht - Arnhem - Reeuwijk - Linschoten en vanaf 1992 in een boerderijtje te Benneveld in Drenthe. Vroeger op school tekende en schilderde hij veel. Daarna kwam het er lange tijd niet van, door werk en carričre op ander terreinen. Maar op zijn 65e begon hij weer en het sloeg meteen weer aan. Hij volgde een aantal cursussen in de Drentse regio, maar zocht ook naar andere wegen om zich te bekwamen. Op internet volgt hij regelmatig via YouTube filmpjes over nieuwe onderwerpen en ook Pinterest heeft soms leerzaams te bieden voor hem. Sinds 2017 is hij vaste deelnemer aan het Open Werkatelier van Studio Concrea. Zijn techniek is vooral die van de aquarel, maar hij werkt ook met acryl, en soms combineert hij beide. Zijn inspiratiebronnen zijn divers, vaak de natuur en reisimpressies, soms internet.

Diana Möhlmann-Huisman
Geboren 1961 te Hillegom en heeft daarna in verschillende plaatsen gewoond waaronder Hoofddorp, Bennebroek, Amsterdam, Utrecht. Sinds 2004 woont ze in Drenthe in een woonboerderij te Odoornerveen. Als kind tekende ze veel en bleek ze een creatief talent. Ze zond haar werk soms in voor wedstrijden en kwam daar vaak als winnaar uit. Ook na haar kindertijd bleef ze creatief bezig, al was daar meestal maar weinig tijd voor door haar werk in de zorgsector. Ze volgde een aantal cursussen om haar kennis van materiaalgebruik te vergroten. Haar sluimerende kunstzinnige inslag werd ook door Studio Concrea herkend wat haar stimuleerde om er meer mee te doen. Ze gebruikt uiteenlopende technieken en weet uit allerlei materialen kunst te maken. Ze experimenteert veel en werkt zowel 2- als 3-dimensionaal.